Dopaminski receptor D2, također poznat kao D2R, membranski je protein koji je kod ljudi kodiran genom DRD2.[1] Gen za D2R nalazi se na kromosomu 11.[2] Nakon što je znanstveni rad iz laboratorija Paula Greengarda sugerirao da su dopaminski receptori mjesto djelovanja antipsihotika (specifičnije haloperidola), započela su istraživanja nepoznate strukture za koju se ispostavilo da je dopaminski receptor D2.[3] Dopaminski receptor D2 glavni je receptor za većinu antipsihotika.[4] Dopaminski receptori D2 glavni su tip autoreceptora uključenih u proces regulacije sinteze i otpuštanja dopamina.[5]
D2R je visoko distribuiran u striatumu, nucleus accumbens, substantia nigra i olfaktornom tuberkulu. Ima važne farmakološke uloge u brojnim ljudskim poremećajima povezanim s dopaminergičkom disfunkcijom, uključujući shizofreniju i Parkinsonovu bolest.[6]
Postoje dvije varijante (izoforme) dopaminskog receptora D2, kratka i duga (D2S i D2L). Razlog tome je mehanizam alternativnog izrezivanja. Razlikuju se po 29 dodatnih aminokiselina u trećoj unutarstaničnoj petlji (D2S i D2L) koja je bitna u vezanju G proteina.[7] Do sada se nisu uočene razlike između dvije izoforme receptora D2, osim da se duža izoforma preferencijalno eksprimira.[8] Također, duža se izoforma uglavnom eksprimira presinaptički, dok se kraća izoforma većinom eksprimira postsinaptički.[9]
Dopaminski receptor D2 svojim signalnim putem inhibira adenilat ciklazu te zaustavlja akumulaciju cikličkog AMP-a.[10] Dopaminski receptori odgovorni su za regulaciju funkcija i izvan središnjeg živčanog sustava, stoga dopaminski receptor D2 nadbubrežne žlijezde posreduje u regulaciji lučenja aldosterona, a hipofizni dopaminski receptor D2 posreduje u regulaciji lučenja prolaktina.[9]